Dus als ik in de toekomst in een circulair huis zou wonen, dan zou je nu de indruk hebben dat je dan vooral een woning van hout hebt. Want uiteindelijk moet je iets maken wat ook weer her te gebruiken is en geen schade oplevert voor de natuur. Met als gevolg dat er gebouwen komen met als duurzaam aspect dat hout zichtbaar blijft en niet wordt voorzien van behang of verf. Maar wat als je het hout zat bent en het interieur er voor een aantal jaren weer wilt veranderen. Je zou verwachten bij het hebben van tekorten of hogere kosten dat er ook ontwikkelingen zijn van alternatieve. Gedurende een bezoek aan een museum kwam ik erachter dat er al volop geëxperimenteerd wordt met andere natuurlijke materialen dan hout. Maar nu is het nog de kunst hetgeen wat tentoongesteld wordt te brengen naar het werkelijke bouwen.

Thuis

Een woning is naast het gebruik ook het gevoel van een thuis. Want een gebouw mag er misschien voor veertig jaar of langer staan, dit geldt veelal niet voor het interieur. Of het nu verstandig is of niet er zijn ook mensen zo nu en dan eens wat anders willen. Maar kenmerkend bij duurzame woningen welke in grote productie worden gebouwd is dat de binnenzijde van de wande beton of hout zonder verdere afwerking is. Of je het nu mooi vindt of niet het is niet de bedoeling dat je deze wanden gaat schilderen of behangen met chemische producten. Is er ook een alternatief?

Zoekende

En ik vroeg mij af of er eigenlijk al alternatieven zijn op de gebruikelijke manier van afwerken van bijvoorbeeld wanden. In gevels zie je al alternatieven op de gebruikelijke materialen voor de constructie van CLT -hout, natuurlijke isolatie als riet en wol en aluminium puien welke gedemonteerd kunnen worden voor hergebruik. We gooien nog zoveel weg vanwege tijdelijk gebruik. En je verwacht ook wel dat er ook oplossingen zijn waarvoor je Nederland niet uit hoeft. Inspirerende voorbeelden vond ik op een plek wat ik het niet zou verwachten in een museum.

Biobased alternatief

Centraal staat een maquette van een huis volledig opgebouwd uit biobased materialen. En wat er dus voor wonen mogelijke is in het gebruik van deze materialen. En bij geen gebruik weer volledig kan worden teruggegeven aan de natuur. Opvallend vond ik het gebruik van ons eigen afval als rioolwater, popcorn als wandafwerking, maar ook het gebruik van bacteriën. Nu is het nog de kunst deze kunst om te zetten naar gebruik in echte gebouwen. Nu willen ze de maquette ook echt gaan bouwen naar het formaat van een echt huis. Ik ben benieuwd naar verdere ontwikkelingen en wat er echt op de markt verkrijgbaar gaat zijn. Wordt vast nog vervolgd.

Stel je voor wanden 3d geprint van rioolwater met zeewier platen, textiel platen en tegels gemaakt van melk als afwerking.

De tentoonstelling is er helaas niet meer, maar nog wel deze YouTube video.

Bron: bezoek en youtube filmpje museum de fundatie te Zwolle, tentoonstelling designed by nature. ( duur ca 17 minuten)

foto: gevel floating office te Rotterdam.

 

 

 

8. leidraad

Hoe ik mijn kan een doel als een duurzame toekomst van vastgoed in circulaire economie meer concreet maken. Als ik dan toch iets wil doen aan een circulair bouwen dan kan je natuurlijk beginnen met het verzamelen van verschillende technologieën in de vorm van materialen en bouwsystemen. Maar ergens mist het dan toch een leidraad en wat wil ik ermee bereiken.

Technologie in wat een gebouw maakt is iets wat ik kan bewonderen, nieuwsgierig naar ben en kan er soms ook gewoon blij van kan worden. Zo is het fijn dat je zowel bij -15 als bij +15 een aangenaam huis hebt gedurende deze lockdown. Nu kan ik beginnen met gaan kijken naar wat er zoal is aan wat kan bijdragen aan een circulaire economie in de vorm van materialen. Maar dat voelt niet als de een goed begin. Dan maak ik alleen een verzamelingen van oplossingen. Het is handiger om eerst te weten wat je in een oplossing zoekt.

En als binnen een circulaire economie de “well-being” van de mens centraal staat, waarom dan ook niet iets kiezen wat hieraan ook een bijdrage levert. Dus is het toch handig is eerst te kijken hoe kan je de verbinding leggen tussen het de wensen van de mensen en het goede wat het kan brengen voor de omgeving van een gebouw.

En ik omdat ik ook wel weer zin heb om mij ergens in te verdiepen wat ik ook zelf kan toepassen. Het is misschien niet iets nieuws voor iedereen, maar dat weerhoudt mij er niet van om hiermee te experimenteren. Het doel voor dit jaar heb ik gekozen voor design thinking. En waarom, omdat Design Thinking is een gebruikersgerichte creatieve en gezamenlijk probleemoplossingsproces. En volgens mij is dat nu net wat een bijdrage kan leveren aan het verbinden van de wensen van gebruikers wensen en de omgeving van een gebouw.

En design thinking is niet dat ik bijvoorbeeld op de stoel zit van de architect. Het zijn de verschillende specialisten welke benodigd zijn voor het gezamenlijk komen van de juiste klantgerichte oplossing. En deze begint niet met komen van oplossingen, dus begin ik daar ook niet mee.

Wat als je bijna honderd bent, welke veranderingen heb jij dan gezien in je leven? waarvan je zou willen dat het kon zijn als toen. Zou David Attenborough dat hebben gedacht toen hij zijn laatste documentaire maakte “A life on our planet”? In de documentaire vertelt hij zijn visie aan de hand van hij heeft zien veranderen aan onze biodiversiteit. En aan gezien hij bijna 100 is, dus de effecten van een 100 jaar en hoe over 100 de wereld er uit ziet als we zo doorgaan. 

Oh help

Sinds 1937 is de wereldbevolking verdrievoudigd en de wildernis gehalveerd.

En allemaal door hoe wij als mensen veranderingen teweeg hebben gebracht door onze ontwikkeling. Onze eigen technologie welke het mogelijk maakt meer vissen tegelijk te vangen geeft overbevissing. En de technologie welke hout nodig heeft of grote behoefte een bepaald soort plant heeft effect op ontbossing.  Naast het winnen van fossiele brandstof heeft dit alles invloed op de verscheidenheid van planten en dieren in onze leefomgeving. Hij heeft hierin ook een visie voor de toekomst en deze is niet zo rooskleurig. De natuur kan zichzelf herstellen, maar het dat geldt volgens hem niet voor het voort bestaand van de mens. Maar hij heeft ook oplossingen en deze moeten uiteindelijk bijdragen aan meer wildernis.

Je kan altijd iets negatiefs te vertellen hebben over de visie van een ander. Maar wat is dan jouw eigen visie en waarop is deze gebaseerd. Menigeen heeft waarschijnlijk nooit alles in werkelijkheid gezien zoals hij dat heeft kunnen doen. Reizend over de wereld en werkende in gebieden waar nauwelijks iemand komt. Ik moet het doen met mijn woonplaats of eigen land als het gaat om verschillen in tijd. En daar zal ik ongetwijfeld niet de enige in zijn.

Wildernis in de stad

Maar ik leef voor Nederlandse begrippen in een stad waarin alles is ingericht en bedacht door mensen. Nu als ik rondkijk in mijn wijk heerst de technologie van de betontegels en baksteen.  Het is zo dat als je je omgeving met rust laat de natuur zijn weg terug zoekt. Zo zijn er mensen welke o p deze manier ook een groene tuin hebben door het groen van een meter hoog tussen de tegels te laten groeien. Is het hebben van geen liefde voor een groene tuin dan ook duurzaam?

En van het voorjaar zag ik een ekster met een overblijfsel van een BBQ in de vorm van een sparerib op het balkon waarvan restjes vlees diende als voedsel voor z’n jongen. De dieren en planten om ons heen hebben zich aangepast aan hetgeen wat wij hebben gemaakt.

Volgens David zouden we juist meer onderdeel moeten zijn van de natuur.  Dus een gebouw zou dan ook moeten bijdragen aan de balans van de natuur om ons heen en ver weg. En is dus de vraag hoe gaan wij ons aanpassen.

Wordt vervolgd.

Tip! en inspiratie bron : Netflix documentaire David Attenborough – A life on our planet

Afbeelding : Foto creatief hergebruik van plastic flessen uit DSM Kantine voordat het werd verbouwd.

Heerlijk om weer een stukje dichter bij het normale leven te komen. Oke, op een 1,5m regel na dan. Natuurlijk hoop je ergens dat het voor tijdelijk duur is, maar is het wel de realiteit. Positief gezien biedt het ook mogelijkheden voor het toepassen van nieuwe technologie. Maar wat als het gewoon het vormen is van nieuwe beleving in de samenleving. En als je op pad bent dan merk je het pas dat 1,5m ervoor zorgt, dat we weer moeten nadenken over het gebruik.

Je hebt als mens meer ruimte nodig om afstand te houden van elkaar in looproutes en andere voortbewegingen welke een mens maakt. En als je toch naar een op pad bent naar winkel of restaurant gaat dan merk je het pas. Zigzaggend probeer ik afstand te houden op plekken waar geen eenrichting is.  Maar de regels van zoiets eenvoudig van rechts heeft voorrang mis ik soms.

En dat begint al bij de voordeur. Een galerij is bij mij geen 1,5  breed en een trap in een trappenhuis ook niet. Het is onmogelijk om elkaar ruim te passeren als twee mensen in tegenovergestelde richting lopen. Tenzij de looproute anders zou zijn door bijvoorbeeld gebruik te maken van de vluchttrap. Omhoog via hoofdtrappenhuis en omlaag via vluchttrap. Iets wat door de woningbeheerder als ongewenst wordt gezien. Ergens ook wel logisch wat de stalen vluchttrap geeft ook meer geluid overlast dan een betonnen trap. Maar het biedt ook een oplossing.

De vluchtweg wordt zelf in mijn apotheek gebruikt als  uitgang waar je komt door het volgen  van een eenrichting looproute. Alleen je verlaat een gebouw ergens waar het niet is ingericht op veelvuldig gebruik. Deze tijdelijke looproute was uitgezet door voetstap stickers op de vloer.

Maar een bestaande trap en galerij maak je ook niet breder. En bij nieuwbouw is het maar de vraag of er ruimte is om extra kosten hiervoor mee te nemen. Dus zouden vluchtwegen en gangen eigenlijk ook flexibel inzetbaar moeten zijn in de toekomst voor corona of ander virus. Dan kan je denken, hoe vaak zou dat nu voorkomen. Tja, je verwacht ook niet om de vijftig  jaar een brand.

Circulair denken is tenslotte ook denken in flexibiliteit in gebruik. Hoe beter gezegd hoe kan je verschillende routes aanpassen naar eenrichtingslooproutes zonder dat je veel andere aanpassingen moet doen aan bouwkundige onderdelen en ook nog een plezierige beleving biedt voor de gebruiker.

De wereld die nooit slaapt door de bewegingen van de mens. Waar we werken, vakantie vieren en gewoon ontspannen. Dat de wereld zo kan veranderen in een paar weken, dat is niet makkelijk. Veranderingen welke ontstaan door nieuwe bewegingen van de mens. Voor mij als wereldburger is dit het veelal voortbewegen in mijn eigen woning en in de digitale wereld met mobiel, laptop, pc en tv.

Andere balans

In een circulaire economie zou je dus de balans tussen moeten vinden tussen well-being van de mens en well-being van de natuur. Door thuiswerken en binnenhuis leven een bijdrage leveren aan de well-being van andere. En als neveneffect dat het niet reizen ook een positieve invloed op de omgeving in de vorm van natuur. Het wordt nog wel even zoeken om een nieuwe balans te vinden. En digitaliseren speelt als technologie een rol in oplossingen voor zowel het gewone leven als het werk om deze bijdrage mogelijk te maken.

Wonen

Voor velen heeft de keukentafel een andere functie gekregen. Voor een aantal weken is wonen en werken aan de keukentafel nog wel te doen. Maar wat als dit meer een gewoonte moet worden, om vaker thuis te werken. Gaan we massaal onze woonfuncties wijzigen en een deel van de woning anders inrichten.

Het leven van de gebruiker van een woning is nu ook anders. Kreeg je misschien eerst nog commentaar als je te veel online bent, nu is het appen met vrienden of samen online gamen sociaal. Want helemaal zonder contact met de medemens kan je ook niet. Je vervelen, ook daarvoor zijn er online oplossingen te vinden. Een leven van online cursussen, series en films en digitale boeken op tv of pc. En voor een actief uurtje toch maar even een online sportles of dansen op je favoriete muziek als compensatie voor het niet zo beweegrijke leven. Wat ben ik blij met de WIFI en internet technologie welke dit voor mij een stuk makkelijk maakt,

Werken

Wat het ook meebrengt is dat door het thuiswerken ook anders met informatie uitwisseling moet worden omgegaan. Even bij je collega langslopen of iets uitprinten is dan niet mogelijk. Ik was blij dat ik alleen een laptop en een beeldscherm hoefde te verplaatsen en geen bergen mappen en tekeningen mee hoefde te nemen.

Om toch informatie te blijven uitwisselen is er de invloed van verdere digitalisering van je werk. Werd er moeilijk gedaan over thuiswerken of waren pogingen van digitale toepassingen binnen je werk gedoemd te mislukken. Nu zijn alle oplossingen welkom en staan mensen er meer voor open. Je merkt dat de een zich daarin makkelijk kan vinden en dat andere het nog lastig vinden oude gewoontes los te laten. Digitaal vergaderen en werkoverleg is voor sommige nog onwennig, maar ook daar ontkom je niet aan.

Leven

De digitale wereld is er altijd en overal. Je kan ook midden in de nacht je boodschappen bestellen en werken. Maar laten we eerlijk zijn deze balans is niet zo best als je het kijkt vanuit persoonlijk perspectief om 24 uur digitaal bezig te zijn. Maar een goede mix van het oude en het nieuwe mag van mij. Hoe makkelijk de digitale wereld ook is, het voelt niet als iets wat ik alleen maar wil in het leven. Soms is het dan toch lekker om je te bevinden op een kantoor met collega’s, rond te struinen in een stad met andere mensen en vooral degene waarvan je houdt en nu niet kan zien weer een knuffel kunnen geven. En dat allemaal zonder scherm ertussen.

4. Frisse wind

Uitwaaiend in de wind en in mij geval weer nat van de regen komt ook soms het creatieve proces weer op gang. Alsof je in het koude dompelbad springt en daarna denkt hoe kom ik er weer zo snel mogelijk uit. In het geval van mijn uitdaging hoe circulaire gebouweconomie toe passen verzuip ik nog net niet in alle informatie over het waarom. Die redenen zijn er voldoende, alhoewel het doel niet geheel duidelijk omschreven. Nu heb ik niet de meest gemakkelijke keuze gemaakt, maar opgeven is geen optie. Hoe maakt je er iets van wat verder komt dan alleen denken dat je goed bezig bent door hergebruik en gebruik circulaire materialen. De basis is wat je hebt.

Het begint bij inzichten. Je kan op verschillende manieren naar een gebouw kijken. Dit wordt soms pijnlijk zichtbaar als je op stedentrip bent met mensen welke een hele andere interesse hebben. Zo kan ik mij nog steeds herinneren dat ik in Lissabon een foto stond te maken van een gebouw met typische Portugese tegeltjes op de gevel. Ik keek om mij heen en realiseerde dat ik geheel alleen stond. De rest lag op de grond foto’s te maken van het rails van de tram. Voor mij gewoon iets wat je nodig hebt om een tram te verplaatsen. Maar hetzelfde geldt ook voor het gebouw. Menigeen kijkt niet eens. Het is er gewoon als iets wat nodig is voor hetgeen zij willen doen.

Hoe kan je de manier waarop je kan kijken naar een gebouw gebruiken. Tja, en dan kan je er ook heel abstract. Wanneer je een gebouw als een grote database beschouwd kijk je er ook anders tegen aan. De infrastructuur van gebouw bestaande uit ruimtes verbonden met gangen. Infrastructuur als een draagstructuur welke invloed hebben om de vorm en flexibiliteit van een gebouw. Een netwerk van installaties afgestemd om het gebruik van een ruimte. Materialen wel invloed hebben op klimaat.

Alles heeft een bepaalde verbinding en invloed op elkaar en geeft een informatiestructuur van een gebouw. Gemeten door sensoren en verwerkt in een simulatieprogramma een aanvulling op de het onderzoek gedeelte binnen het ontwerp en onderhoud proces, waarbij je informatie van de gebruiker nodig hebt. En nu weer naar buiten voor meer frisse wind.

Word vervolgd

3. Goede voornemens

Een goed voornemen begint altijd met het besef dat het tijd wordt voor verandering. Zeggen is een ding, maar wat te doen als je een bijdrage wilt leveren aan een circulaire gebouw economie. Om te weten welke technologie nodig is, dan is het wel handig om te weten waarvoor je dit nodig hebt.
Als je voorneemt om een paar kilo’s kwijt te raken dan kan je wel een dieet boek vinden en er zijn verschillende diëten om te volgen. Maar hoe zit het voor een circulaire gebouw economie. Wat voor een dieet heb je dan nodig?

Het donut dieet

Volgens de donuteconomie betreft dit onder andere het verminderen van CO2 concentratie. En daarbij denkende aan dat de nieuwe emissies geringer in omvang moeten zijn dan de hoeveelheid CO2 wat geabsorbeerd wordt.
Daarnaast moet er op een andere manier worden omgegaan met het maken van een product. Dit door een eerlijke verdeling en regeneratie van waarde van een product. Door verspreiden en laten circuleren van gecreeerde waarde in plaats van concentreren in een steeds kleiner aantal handen.
Ik schijn te moeten veranderen van ingenieur naar een tuinierder door denken in systemen. Aan een gebouw denken als het verzorgen van een plant en de natuur zijn gang laten gaan. Maar wel bepalen bepalen wat er wel en niet aanwezig hoort te zijn.
En dan komt er nog de grenzen aan groei? Denken aan delen & andere verdien modellen. En dat in een maatschappij waar regelmatig gezegd wordt hoe het staat met de groei van de economie. En dat voelt krimp of kleiner worden van groei veelal als iets negatiefs wordt gezien.

Wat is waar?

Het is onderbouwd en iemand heeft er goed over nagedacht. Maar dan kan ook bij iemand met een andere mening. En je kan dan toch weer aan het denken gezet worden.
Wat er schijnen verschillende type “groen” te zijn. Zo lees ik nu over ecomodernisme om ook andere gezichtspunten te begrijpen, maar tot dusver kan ik dit toch niet helemaal.
Zij zijn ook voor het minder belasten van milieu. Niet zo zeer in harmonie me de natuuur, maar voor ontkoppelen van mens en natuur. Ze zijn voor kernenergie, omdat zij niet afhankelijk willen zijn van de weergoden voor energie. Ook zijn zij juist wel voor groei, omdat dit noodzakelijk is voor bijvoorbeeld de sociale en culturele ontwikkeling.

Opmerkelijk is wel dat er wordt geschreven over een brandstof welke maar niet op raakt en een positieve bedragen levert aan welvaart en milieu. En dat dit dan fossiele brandstoffen zijn. Terwijl ik al jaren hoor dat fossiele brandstoffen op den duur opraken en ik dit ook geloof. En dan ben ik nog maar in het begin van het boek.

En ik kan mij voorstellen dat er nog meer andere visies zijn op het gebied van verduurzamen. Als er al zo’n verdeling is over hoe met duurzaamheid om te gaan, waarvoor moet je dan gaan als je gevraagd/verplicht wordt. Hoe kan je dan een keuze maken in de juiste technologie voor een oplossing? Wat kan ik in een jaar tijd al toepassen en voorkomen dat goede voornemens stranden.

Wordt vervolgd.

 

Inspiratiebron:

  • Donut economie volgens Kate Raworth boek
  • Ecomodernisme het nieuwe denken over groen en groei Marco Visccher & Ralf Bodelier E.A.
  • 2. De donut gebouweconomie

    Met de stikstofcrisis is het circulaire denken niet meer een nieuw dingetje, maar pure noodzaak geworden. En dan moet het op heel veel vlakken anders. Door de hele lijn van het bouwproces heb je ermee van doen. Maar ook een eigenaar of gebruiker moet zich ook realiseren dat er andere keuzes gemaakt moeten worden.
    En is een economie gebaseerd op vraag en aanbod dan nog oplossing? Moeten we het niet meer zien als een donut economie?

    Bij technologie denken we aan over het algemeen aan it- software, drones, VR brillen e.d. Maar er is ook zoiets als de technologie van het eerst anders van denken. Maar welke manier van denken neem je dan aan. Kate Raworth schrijft over het anders denken met betrekking tot de economie. Door niet de wisselwerking van vraag en aanbod leidend laten zijn. Maar de economie te zien in de vorm van een donut waarmee je een balans moet zien te vinden tussen well-being van de mens en de well-being van de natuur.

    Donut_(economisch_model) via Wikipedia

    Een gebouw bouwen is ook meer dan alleen vraag en aanbod. Ook daar is de donuteconomie  van toepassing. Een gebouw en mensen zijn tenslotte onderdeel van een omgeving. En hebben daar zowel een positieve en negatieve invloed op. Zo ook ingrepen op verbetering voor planten en dieren door stikstof uitstoot te verminderen in belang van de omgeving. Een maatregel wat nu juist niet door iedereen positief wordt ervaren.  We weten nu dat we er niet aan ontkomen en er op veel strenger eisen zijn. Wat zijn de gevolgen voor de binnenste sociale cirkel?

    Als een gebouw niet alleen gaat om passend te zijn op de vraag van de gebruiker. Hoe je vind je dan de balans. Is het zo simpel als regenwater opvangen om het toilet mee door te spoelen en materiaal te hergebruiken. Een andere manier van denken verandert ook bijvoorbeeld informatie stromen in bouwproces. Zijn de kosten voor het bouwen bepalend of moet de balans vinden in wat het kost, bespaart en oplevert. Hoe kan je in stappen er naar toe werken om er aan te voldoen?……

    Wordt vervolgt

     

    Inspiratiebron: Donut economie volgens Kate Raworth boek
    Foto: toilet @ CIRCL in Amsterdam

    1. Circulair ontwarren

    Bij een circulaire bouweconomie denk je wellicht niet snel aan nieuwe technologie. Welke input geef je aan een circulaire bouweconomie van vastgoed. Als je vraagt naar welke oplossing een bedrijf heeft hiervoor. Dan is de reactie nogal eens “Dat is toch met hergebruikte producten “. Maar bij mij roept het meer vragen op.

    Meer dan.

    Als je vastgoed renoveert lijkt het logisch om bestaande materialen te gebruiken welke al een eindproduct is. Maar ik kan mij herinneren dat de toekomst zou zijn dat de producent blijft eigenaar van zijn product en je huurt/ betaalt alleen voor het gebruik. Je biedt eigenlijk een service. Maar stel maar een de vraag aan een leverancier of onderaannemer of zij hun product zo willen aanbieden. Het is veelal nog nee.

    Duurder dan kan toch niet

    Als je als producent jouw product weer terugkrijgt is het wellicht makkelijker. Want dan de basis of een groot deel is er dan al. Misschien net zoals een refurbished telefoon garantie als zijnde nieuw en afhankelijk van afwijking in de kwaliteit is het product goedkoper
    Wat is de meerwaarde van een gebruikt product welke duurder of hetzelfde kost als een nieuw product. Het klinkt niet logisch als een product wat wordt gesloopt en getransporteerd duurder is dan velen transporten en bewerkingen van verschillende materialen om tot een nieuw product te komen. Hoe moet ik dit aan een opdrachtgever dat die keuzes duurder zijn. Ik het wordt nu verkocht als nieuwe producten met een ander basismaterialen.

    Niet nieuw, maar andere grondstof

    Waarom werd vloerbedekking van restproducten, schapenwol e.d. vroeger ook al niet vaker gebruikt. Gewoon als basis in een standaard verwerkt in bestaande producten en niet verkocht als nieuw product. Dit als verbetering van het product of productieproces en een bijdrage leveren aan een duurzamere wereld. Zouden bouwproducten dan ook niet goedkoper zijn. Wellicht dat ook nog veel leveranciers en onderaannemers anders moeten gaan denken. Of is het verwerken van deze materialen standaard zoveel duurder? Kan dat proces dan ook niet worden veranderd.

    Aanbod vs vraag

    Is het normaliter zo dat de technische omschrijving leidend is bij ontwikkelen van vastgoed. Maar hoe weet je nu of hetgeen wat jij zoekt ook aanwezig is. De keuze van hergebruikte materialen is alleen niet afhankelijk van de vraag, maar van aanbod vanuit de sloop. Zou je dan ook niet eerst moeten weten en zien of hetgeen er ook is om te kunnen gebruiken. Misschien moet je gebruikte materialen juist kiezen als basis om verder te gaan in een ontwerp.

    Invloed bouwproces

    Anders denken, andere processen en andere manieren van organiseren. Dat klinkt voor mij als hoe vertaal je dit en nog veel meer binnen een circulaire economie met informatie, beleving en verbinding.

     

     

    Vanaf een hoger gebouw naar het centrum van Utrecht zie je pas hoe het nieuwe deel van Utrecht tot leven komt met alle bouwactiviteiten. Om de zoveel tijd moet je weer kijken hoe je je weg kan vinden tussen de bouwactiviteiten door. Het mooie van de nieuwbouw is dat je zichtbaar nog kan zien hoe een gebouw is opgebouwd en waarvan het is gemaakt. En langzaam worden er steeds minder zichtbaar. En net als de bestaande gebouwen verandert het in een semi gesloten archief. Waarvan je sommige dingen nog zichtbaar zijn en ander verborgen zijn omdat deze zijn weggewerkt in de gebouwdelen. Hoe weet je dan iets van de staat van een gebouw zonder te slopen?

    Bouwkundige jaloezie

    Door de komst van steeds meer data van sensoren in gebouwen zou je soms vergeten dat er nogal veel meer data is. Wanneer er gesproken wordt over smartbuildings dan is dat van beweging van mensen en toestand in een gebouw gemeten door sensoren. Alleen dit heeft vooral betrekking op installatie en gebruik van ruimte. Maar je hebt ook vaste onderdelen zoals steen, hout en glas. Maar de enige meting van een toestand van deze materialen is zover ik het weet alleen met onze eigen ogen.

    Archief

    En daar heb je mee te maken bij bijvoorbeeld een renovatie. Dan kan het zijn dat er data nog te vinden is ergens in een archief in de vorm van oude tekeningen. Tenminste als je geluk hebt. Want het komt nog voor dat deze er niet is. Dit om het een oud pand is of omdat niet alle verbouwingen netjes zijn verwerkt in tekeningen. Dan is het enige wat er nog is het gebouw zelf. Een groot archief van informatie welke je alleen niet altijd kan zien.

    Visualiseren

    En dan kan je voor het visuele een 3D scan maken voor het opzetten van een 3D model. Maar dan heb je nog geen weet wat de dikte van een vloer welke verstopt is tussen dakbedekking en plafonds. Dan is het nog steeds traditioneel afgaan op de kennis van gebouwen van toen of ouderwets slopen om het onzichtbare zichtbaar te maken. Maar wellicht kan dit al anders? Of moet er in bij het bouwen van een gebouw meer moeite worden gedaan in vastleggen en behoudt van deze data.

    %d bloggers liken dit: